Velpa@Rockanje

Ik heb een geweldig feest bijgewoond afgelopen zaterdag. Strand, zon, zee, varen en met je voeten in het zand. Zo begon de middag in Rockanje bij Salsa Beach Club. Heerlijk genieten en ongedwongen wat aktiviteiten op het strand.
Wereldbal; een hele grote bal waar iemand op moest zitten en dan door andere collega's naar een richting moest worden gerold. Diegene moest ee wel op kunnen blijven zitten en dat was een hele toer. Daarna moesten de mannen tegen de vrouwen de bal over elkaars lijn duwen. Helaas ondanks onze gewichten wonnen de mannen met hun taktiek.

Kwallebal; een plastic bal aan een touw, die zover mogelijk weg geslingerd moest worden. En natuurlijk wel naar voren en niet naar achteren waar het publiek stond!

Denksport werd ook bedreven. Houten 3Dpuzzels waren een uitdaging om op te lossen. Van bamboe stokjes en kleine elastiekjes werden voorwerpen gemaakt. Bijvoorbeeld een mosterzak-envelop en het logo van Velpa. Toen waren er ook nog die touwtjes. Twee mensen die allebei een touw om beide polsen hadden en aan elkaar vast zaten, konden via een simpele beweging vanelkaar los komen. Maar de vraag was natuurlijk; hoe?

Het leukste vond ik zelf eigenlijk wel de mogelijkheid om even in een rubber motorbootje onder begeleiding van de reddingsbrigade, richting huis te varen, de buitenhaven van Stellendam. Omdat er veel animo was en wat beperkt benzine, werden de tochtjes later tot de sluizen gehouden.

Na verschillende drinkpauzes konden we na afloop genieten van de zonsondergang en de borrelhapjes.

Het buffet was klaargezet in Bad Hotel Rockanje wat goed was als voorbereiding op het dansen daarna. Zelf heb ik de aanzet gegeven en een ketting gemaakt om iedereen de dansvloer op te krijgen met het beginnummer (zie hiernaast in de videobalk). Een avond waarop we elkaar als collega's anders hebben leren kennen. Veel gehoorde zin was maandag: "dat had ik niet van je verwacht". Als er muziek speelt dan sta ik niet meer stil en gaan die voetjes bij mij van de vloer. Ik ben heerlijk uit mijn dak gegaan (zoals Regina later zei). Na een laatste drankje ging iedereen door mistig Rockanje weer naar huis. Ik ging echter richting zeer mistig Stellendam en miste dus ook nog mijn afslag door zeer vervelende dichte mistbanken. Gelukkig heeft ons kleine dorp er twee en ben ik veilig thuis gekomen. De volgende ochtend had ik overal, maar dan overal, spierpijn. Zondagmiddag werd ik hondsberoerd en dinsdag middag was ik pas weer de oude. Gelukkig, die spierpijn hadden al die dansende collega's ook allemaal, dat doe je niet iedere dag. Hoewel ik vanaf nu mijn mp3speler wel overal mee naar toe neem om af en toe te swingen bij de fitness of tijdens het platen maken op mijn werk.

Op naar het feest volgend jaar, want dit was super!!!!