Eindelijk op het strand

Dit was een dag uit duizenden. Heerlijk gelijk naar buiten 's ochtends, want de temperatuur was al gelijk lekker. Bakkie koffie erbij en samen lekker wakker worden op het bankje met de eerste zonnestralen.

Na nog even heerlijk op het ligbed te hebben gelegen, kwamen later in de ochtend Jonna en Jarne (met moeder natuurlijk) op "visite". Lekker verse broodjes tussen de middag gegeten en rond drie uur met hoogwater naar het strand, dan hoef je niet door de blubber ver te lopen voor het water.

Jonna was druk bezig zand naar de zee aan het gooien en wilde niet mee terug. Jarne had zoveel ervaringen opgedaan met het zand de zeelucht en het water dat hij lekker tegen me aan hing.

Dit was een heerlijke vakantiedag in het weekend. Dank je wel zon!

vis met worteltjes en doperwtjes

De titel doet vermoeden dat ik gewone Hollandse pot heb gegeten. Niets is minder waar, bekijk deze foto maar eens hoe dit gepresenteerd werd. Malse kabeljauw in spek gerold, met een slice wortel en groene asperges en gepureerde doperwten. Een kerriesausje maakte het geheel compleet.

Vandaag churros gegeten. Nooit van gehoord, wel eens iemand met die rare friet zien lopen? Op de braderie in Hellevoetsluis stond een iemand deeg te maken en boven de frituurpan het deeg in slierten te knippen (het werd door een soort pers gehaald). Wij vroegen ons af waar smaakt dat naar, nou niet naar aardappel maar naar wentelteefjes, beetje fijne vanillesuiker/kaneel eroverheen en smullen maar.

Nadat wij als enigste bij de kraam onze puntzak leeg hadden, kwamen er ineens heel veel andere mensen het proberen. Het lijkt net of iedereen met grote frieten staat, doodnormaal, maar iedereen was het echt aan het proberen.

Nieuwe friet dus.

Vervolg gevleugeld wiel

Vanavond vond ik het onderstaande:

ProRail brengt ‘Gevleugeld Wiel’ na 75 jaar terug op Amsterdam CS
20 december 2005
In opdracht van Prorail is het ‘Gevleugeld Wiel’, het oorspronkelijke beeldmerk van vele spoorwegmaatschappijen, teruggeplaatst op de nok van de zuidkap van Amsterdam CS.
Vanaf 1889 tot ongeveer 1930 heeft dit beeldmerk (dat ook het eerste NS-beeldmerk was), de nok gesierd. Het beeldmerk bestaat uit een afbeelding van een treinwiel geflankeerd door de vleugels van de handelsgod Mercurius. Het wiel is vier meter breed en 5.35 meter hoog.

Nu weet ik tenminste de betekenis en jullie nu ook.

De poster met deze beeltenis waar ik het eerder over had is van kunstenaar Cassandre, maar helaas kon ik geen afbeelding vinden.

Lekker zitten

Vandaag begon mijn dag niet zo lekker. Ik ben verkouden geworden en loop konstant mijn neus achterna. Erg wisselend in wel en geen energie hebben is best lastig als je vakantie hebt en je wilt een heleboel bekijken.



Na een mooie tocht over de stormvloedkering (het waaide aardig hard) en de plichtplegingen bij het UWV waren wij rond 9.30 uur al bij het terrein van de stoomtrein van Goes. Langzaam en al foto's nemend liepen wij naar de gele "loods" waar de koffie en het loket om tien uur open zou gaan.


Toen ik het restaurant binnen kwam had ik het gelijk naar mijn zin. Dit keer kwam het niet door het eten, maar door de gezellig ingerichte ruimte en de twee oma-stoelen die tussen de gewone tafels en stoelen stonden. Speciaal geschikt voor mensen die nog even op gang moeten komen 's ochtends. Om tien uur was de koffie klaar en dat smaakte goed. Die twee oma's in de stoelen bij het raam uitkijkend over het perron.

De conducteurs waren super vriendelijk en je kon alles vragen wat je weten wilde, hielpen met in- en uitstappen, riepen bij iedere coupe persoonlijk naar binnen op welk station je aan kwam en knipten (jaja, ouderwets hoor) de kaartjes.

Later hebben we ons nog kostelijk vermaakt met het loket. Wij hadden al een retour erop zitten, maar om twee uur ging de volgende en laatste rit vertrekken. Al die mensen die wat zaten te drinken en die nog kaartjes stonden te betalen om tien voor twee, om vijf voor twee, om twee uur..... Vijf over twee was de ruimte weer leeg op ons en nog een stel na. Zeven over twee vertrok de trein weer al fluitend voor zijn volgende rit. Iedereen had het gehaald en zat in de trein.

Vliegwiel?

De trein is een centraal thema geweest in onze vakantie. Foto's daarvan zullen niet ontbreken, maar op de historische treinen en op de oudere stations kom ik onderstaande beeltenis steeds tegen. Terwijl ik dit schrijf herinner ik mij dat er ook een beroemde poster bestaat met dit beeld. Die zal ik nog eens opzoeken.

Maar ja .. de betekenis. Zo 1 2 3 weet ik het niet. Jullie wel?




Hierboven natuurlijk Groningen station, een mooi oud gebouw, aangepast aan de moderne tijd zonder schade toe te brengen aan het oude beeld van het station.

Hieronder het station van Roosendaal. Een gebouw uit ik schat de dertiger jaren, een beetje in ere hersteld aan de buitenkant, maar verder modern aangepast omdat dat vooral praktisch is. Beetje saai gebouw en saai stationsplein.

Hierboven het beeld op de historische trein te Goes.

Hoge nood

Zo bladerend door mijn vakantiefoto's, kwam ik tot de ontdekking dat ik schijnbaar gefascineerd ben door openbare toiletten.

Hieronder zie je een heel moderne, geheel van glas met allemaal afbeeldingen van mannen en vrouwen (te Groningen). Ik heb er toch even in gekeken met mijn neus dicht (de lucht viel mee), en er kunnen inderdaad mannen en vrouwen plassen (een hele vooruitgang).





Hieronder eentje uit Groningen uit de jaren 30. De architect weet ik niet, maar hij is zeker ontworpen in dienst van de gemeente Groningen. Ik las laatst dat er echt een architect voor werd aangesteld en dat je de bouwstijl ook kan herkennen in de openbare toiletten.




Vandaag in het plaatsje Hoedenkenskerke (nabij Goes) was er een museumwinkeltje. Het superkleine en lage huisje was ingericht zoals vroeger werd geleefd. Erg klein allemaal maar wel leuk om te zien. Op het superkleine binnenplaatsje was het oude toilet (of heette dat secreet toen) met een deur met twee hartjes. Leuk detail zijn de oude kranten aan een touwtje.



Misschien ben ik geinspireerd door een boek wat ik zag bij mijn ouders laatst. Daarin stonden foto's van WC's all over the world.

Gisteren ben ik trouwens vergeten eentje op de foto te zetten in station Roosendaal. Dat is een volautomatisch geheel en na 15 minuten wordt je weggespoeld als je niet uitkijkt.

Tot de volgende hoge nood!

vervolg vakantie volgt

[gadget][/gadget] [url=http://www.funpagina.eu]funpagina.eu[/url]


Van de 400 foto's moeten ik even kiezen wat ik ga gebruiken, dus ja, nog even bezig dus.

Van Burghsluis naar Zierikzee per pont/boot

Even hard werken om de blogs bij te werken want de volgende aktiviteiten staan alweer voor de deur. In het kader van rondje met het pontje zijn er veel verschillende boot/pont verbindingen tussen Zeelandse- en Zuid-Hollandse eilanden. Wat ik mij afvroeg:"waarom duren die vaartochtjes allemaal al snel een uur?" Het was maar goed dat er op de tafeltjes op de boot een zeekaart was geprint. Je kan niet over alle zandbanken heen natuurlijk. Die stadsmensen ook.

Vroeg uit de veren voor in de vakantie en 9.30 uur vertrokken we met een stevige wind en met grijze luchten. Maar de schippersvrouw zei dat er afnemende wind was (anders waren ze ook niet uitgevaren!!). Wij hebben overal geluk deze vakantie, het weer gaat mee in ons ritme. Als we binnen zitten is het regenachtig en op de boot was het droog en toen we aan land gingen ook. Hoe doen we dat toch?

Het was genieten op de boot, wind en water zijn boeiende elementen. Dit was een "echte" boot, we hebben ook wel eens een pontje gehad, dat was gewoon alleen maar dek en een stuurhut. Hier was echte koffie!

Bij het verlaten van de Burghsluise-haven zagen we vreemde "vlaggen" op de pier staan. Els zei dat ze allemaal stuk waren, maar volgens mij was het als kunst bedoeld.

De ZZ-6 hadden we al eens vanaf de Plompetoren zien vissen, maar nu hadden we volop zicht op de visserij. De netten gaan net omhoog en even later zagen we de mannen aan boord bezig met het sorteren (en schoonmaken?) van de vangst.

De molen op weg naar Colijnsplaat lijkt weg te zinken in de dijk. Vanaf het bovendek was het niveau verschil tussen dijken en polders goed te zien.

Colijnsplaat heeft net als Stellendam een visafslag. Ik herkende het logo, dat was het zelfde als in Stellendam. Heel veel plezierboten lagen in de haven. Een kade met twee vissersboten lag vol met (voor mij) ongelooflijke rotzooi. Dat ligt er bij "ons" toch wel netter bij.

Na een kwartier gingen we richting Zierikzee. Hieronder zie je nog een beeld van meneer met bolhoed (De Rijke, voor toelichting zie http://www.elmarstel.nl/) die op wacht lijkt te staan bij de in/uitgang van het haventje.

Na een heel lang kanaal door te zijn gevaren legden we aan bij de molen naast de oude zeilschepen. Ook daar kan je mooie tochtjes mee maken, lijkt mij ook erg leuk, beetje piratensfeertje? (in het kader van de Pirates of the Caribean).

Eenmaal op de kade wilden onze benen niet zo erg ver lopen. We vroegen ons af :"waar zijn wij nou zo moe van?"

We hebben ons best gedaan, even naar de grote markt, de boekwinkel, de kaartenwinkel, en via de bankjesroute op ons gemak een rondje haven gelopen. Vlakbij het VVV lekker tijdschriften zitten lezen en toen naar een hele leuke waxcoatwinkel. Moe en zeer voldaan gingen wij 16.15 uur richting steiger en met ontzettend (het is echt waar geen geintje) veel andere mensen en fietsen aan boord van "De Onrust". ( Dit was trouwens een pontje vroeger van Dordrecht naar Papendrecht 1955-1969. Els vertelt net dat zij vanuit Dordrecht waarschijnlijk op die pont heeft gezeten om in Papendrecht op de bus naar Groningen te stappen. Naar Groningen, een rechtstreekse bus? Ja, zegt Els, het was altijd erg druk op die bus, waarschijnlijk omdat er zoveel Groningers in de Drechtsteden woonden).

Half zes, na een heerlijke soezerige terugtocht, stapten we weer in de auto om naar huis te rijden. Na deze zeer Hollandse dag hebben wij een Indonesische bamischotel opgewarmd. En trek dat we hadden!

Het beloofde Vlissingen Rescue verslag

Het evenement begint met de landing van parachutisten op het strand. Sturen kunnen ze als de beste en zelfs stilhangen in de harde wind was kennelijk "makkelijk".

Vanaf het punt waar wij stonden, draaide ik mij om en zie daar, deze kleurige strandhuisjes. Eerst dacht ik daar zit niemand in, maar als je goed kijkt zie dat er toch mensen zijn in de huisjes en op het strand. Het leek een heel andere wereld.

De brandweer gaf spuit demonstraties en als je daarbij in de buurt kwam kon je je helemaal afdrogen. Door de wind werd de nevel van de waterstralen onze richting op geblazen.

Op het strand kon je die dag (8-8-08) ook trouwen. Dan kwam bv de bruid aan in een oranje reddingssloep vanuit zee en ging dan over het strand naar de tent toe waar de plechtigheid werd voltrokken. Onderweg zijn we heel wat bruidsparen tegengekomen. Ik zag een bruidje in haar witte bruidjurk in dat bootje, zeewater spatte om haarheen en dan nog moest ze dat strand over. Lijkt me praktischer om je jurk erop aan te passen, hij wordt toch hartstikke vies!

Zoals je ziet waren wij niet de enige fotografen op het strand. Je moest uitkijken waar je ging staan, want anders stond je weer in iemands beeld. Maar het strand was breed genoeg hoor.
We hebben lang staan kijken naar de capriolen van de duikers en deze helikopter. Mooi gezicht en heerlijke herrie (wind, helikopter en golven).

Het sluitstuk was de 10 minuten vliegshow van de F16. Hier zoals je ziet op zijn kop vliegend. Stilhangen kon hij ook. Zwarte en witte rook liet hij zien en vuurwerk uit de staart. Toen wij weggingen was het nog niet afgelopen met het programma, maar wij hadden de mooiste dingen al wel gezien. Heerlijk terugfietsend achter de duinen naar de auto in Dishoek. Ook weer een heerlijke dag.

Mamma Mia wat een film!

Vandaag begon druilerig en wij zeiden tegen elkaar: "Dat wordt Mamma Mia in Hellevoet!"

Nou ja, tegen de tijd dat we 's middags op weg gingen scheen de zon volop, maar dan ga je niet meer terug. We hadden ons er al de hele dag op verheugd!

We zaten in de luxe zaal 2 van het Tivoli Theater. Met 14 mensen; 2 mannen, 4 jongeren en de rest...... :) Je kan drinken bestellen via de telefoon en dan komen ze het bij je brengen. Gedachte is leuk, maar we doen het eigenlijk nooit.

Alle emoties komen aan bod, ja dus janken ook, en het is heerlijk om al die nummers van ABBA te horen. De zangstemmen van de musicals waren veel beter, maar het was een heerlijke film om te zien.

In de videobalk hiernaast wat fragmenten van de film.

Stoere herrie in Vlissingen

Alvast een voorproefje van het verdere verslag.

Ik vond dit schitterend om te zien (en horen). En ja, dan ben je ineens het vliegtuig kwijt uit je beeld....

Buckle up...

Soms zijn er van die dingen die je altijd al wilde hebben. Graag zou ik een volledig western of cowboy outfit kopen, maar in de loop van een aantal jaren verzamel ik het zo een en ander bij elkaar. Deze week kwam ik eindelijk de goede gespen tegen. Ik ben er helemaal blij mee. Al zijn ze wel wat zwaar om aan te doen bij een korte broek nu. Dus ik wacht wel totdat het spijkerbroeken weer wordt.

Water naar de zee ....

Vandaag was het bar en boos met het weer hier in Stellendam. Maar we vermaken ons prima, het is een rustdag na het rijden van gisteren.
Hieronder zie je een Groningse lucht, maandag onderweg kwamen de donkere wolken over ons heen.

Gelukkig hebben we ook deze wolkenpartijen gezien en dan was het weer reuze warm in de auto met het zonnetje.
Alsof het aangroeiende bergen zijn. Het is wollig en er lijkt geen ene regendruppel meer in te zitten.
De wolken vormen een mooie combinatie met de gemaaide graanvelden.
Toen wij dinsdag in Nieuw Amsterdam gingen varen, was het prachtig mooi warm weer. Een oer Hollands plaatje was hier dan ook snel geschoten bij de opstapplaats van de boot.

Op de boot in de zon met z'n tweeen op de bank, allebei met onze fototoestellen in de aanslag.
Morgen gaan we zelf naar het water toe. Fietsen in de auto naar Rescue Vlissingen. Koffie en broodjes mee en toch ook maar de regenjas.