Als ik een wandeling maak in het dorp, doe ik dat omdat het lekker weer is en ik de omgeving zo mooi vindt. Graag loop ik dan naar de rand van het dorp en kijk wat de boer met zijn land heeft gedaan dit keer. Want dat is iedere keer anders. Gewoon lekker genieten.
Maar al gauw overvalt mij dan het gemis van de trouwe viervoeter naast me. Iedere keer weer als ik alleen even een ommetje maak.
Als ik het dorp dan weer inloop en huizen en tuinen bekijk, dorpelingen groet, dan zakt dat gemis wel weer. Iedere keer ben ik er even door van mijn stuk. Het zal wel slijten, dus maak je maar niet ongerust. Het was gewoon erg fijn om met Dobey te lopen.
Eenmaal thuisgekomen is het ook weer over. Just a moment.
1 opmerking:
Ja het lopen met Dobey maakte zo'n wandeling natuurlijk heel anders, logisch dat je dat kan missen. Gelukkig heb je de leuke herinneringen aan al die wandelingen.
Een reactie posten